Gekste vangst ooit !!! door Cees Maan

Op 18 maart 2005 werd er door de roofvisafdeling van HSV Leeuwarden een roofvisavond georganiseerd in het restaurant bij de Grote Wielen.
Een leuke avond waarbij de gastspreker Piet Driesen een interessante lezing verzorgde.
Tijdens de pauze kwam ik in gesprek met de voorzitter van de jeugdafdeling van HSV Leeuwarden, Herman Schuurman. Hij vroeg mij of ik interesse had om vrijwilligerswerk bij de jeugdafdeling te verrichten.
Herman vertelde me, nadat ik gevraagd had wat dit werk precies inhield, dat er de afgelopen jaren scholen waren bezocht waarbij ’s ochtends een briefing werd gegeven in de groepen 7 en 8 van de basisschool.
Hierin werd verteld wat het sportvissen inhoudt en hoe omgegaan dient te worden met de gevangen vis. Daarna kunnen de leerlingen onder begeleiding van twee vrijwilligers een vistuigje maken. ’s Middags mochten de kinderen, met helpende hand van nog meer vrijwilligers, hun eigen gemaakte tuigje aan de waterkant uitproberen!
Voor eenieder wordt een hengel, aas en lokvoer door de hengelsportvereniging ter beschikking gesteld. “Als lesgeven voor de klas je niets lijkt, kun je ook gewoon alleen deelnemen als vrijwilliger bij het middagje praktijkvissen”, aldus een enthousiaste Herman.

Mijn vismaat Andre was direct enthousiast en zei: “Cees, dit is echt iets voor jou. Je bent nu in de VUT, heb tijd genoeg en bent een enthousiaste visser. Ik hoefde niet lang na te denken.
Het leek me een erg leuk idee om de jeugd, daar waar we het als vereniging van moeten hebben, wat bij te brengen over het sportvissen.
Zo gebeurde het dat ik nog geen paar weken later samen met Herman voor de klas stond en de leerlingen met foto’s van indrukwekkende karpers allemaal stil kreeg.
Na het maken van het tuigje werden de leerlingen in de gelegenheid gesteld om vragen te stellen. Een meisje stak haar vinger op en vroeg:”Wat is het gekste wat jullie ooit hebben gevangen?”. Hierop keek Herman wat bedenkelijk.
Zo’n vraag was hem nog nooit gesteld en er schoot hem ook niet direct iets te binnen. Een vragende blik van Herman kwam mijn richting uit!? Ik hoefde niet zo lang na te denken over deze vraag.

Ik begon mijn gekste vangst ooit te vertellen……….. : “Het vond plaats in het najaar van 2001. Met z’n drietjes, mijn visneef Maarten, vismaat Andre en ik hadden een weekendje roofvis op het programma staan. Drie dagen vissen vanuit de boot! Het beloofde een heerlijk weekend te worden volgens Maarten. Hij wist in de buurt van zijn woonplaats, Alphen aan de Rijn, mooie visplekken waar genoeg gevangen kon worden. Na twee dagen vissen in de stromende regen met nog geen schub aan boord begint de humor los te komen. “Komen we daarvoor helemaal uit Friesland” vroegen we aan vismaat Maarten? “Ik zal jullie morgen naar een plek brengen waar alles in een keer wordt goedgemaakt” verzekerde Maarten ons.

De volgende en dus laatste visdag werd gestart in Purmerend. Eén ding hadden we die dag al gewonnen. Het was droog en de zon kwam zo nu en dan eens achter de wolken vandaan. Er werd wel wat gevangen maar de resultaten waren nog steeds niet zoals we hadden gehoopt. Tijdens het slepen met kunstaas kwam Maarten vast te zitten. De kunstaasredder moest er aan te pas komen. Inmiddels was de tweede boot al te hulp geschoten en werd er met twee man aan de kunstaasredder getrokken. Er kwam na een paar minuten trekken eindelijk wat beweging in. Eindelijk kwam de oorzaak van het vastzitten van het kunstaas boven water……….. een grote sporttas. Met wat geintjes over de inhoud en wat ermee te doen werd de rits door mij geopend. Er kwamen vuilniszakken uit en een kleine rugzak van Sesamstraat. De schrik sloeg ons om het hart en de geintjes ver de inhoud van de sporttas werden omgezet in enge gedachten.

Uiteindelijk zagen Andre en ik een zwarte rechthoekige doos. Een doos waar normaal gesproken een Clock pistool in opgeslagen wordt. Met enige militaire kennis werd geconstateerd dat er nog meer vuurgevaarlijke attributen in de tas aanwezig waren. De tas werd tussen twee boten in naar de kant gesleept en werd nieuwsgierig de inhoud van de tas verder onderzocht. Het was niet te geloven wat er allemaal in zat. Niet 1, niet 2 maar 3 Kalasnikovs, een mitrailleur van Russische makelaardij, kwamen tevoorschijn. Toen ik op verder onderzoek ging sloeg opnieuw de schrik toe. Niet alleen munitie, granaten en andere zaken lag in de tas. Een op een Anti-Personeel-Mijn (APM-etje) lijkend voorwerp kwam opduiken. Het was een busje met een houten handvat. Met enige opleiding vanuit ons vakgebied moest dit wel erg gevaarlijk spul zijn.

Wat nu? Maarten leek het wel leuk zo’n Kalasnikov als souvenir aan de muur! Andre en ik hadden er geen goed gevoel over en werd er door ons drietjes besloten om de politie te bellen. Na 112 geïnformeerd te hebben, het duurde natuurlijk wel even als je verteld dat je tijdens het vissen een tas met vuurwapens hebt gevangen, kwam na 5 minuten een macho agent met in zijn kielzog en agente aangespoed. Hij wilde wel eens in de tas kijken en maakte een beweging om de tas te inspecteren. Toen ik de agent vertelde dat dat groene dingetje in de hoek met Oost-Europese tekst wellicht een APM-etje zou kunnen zijn, werd er met enige verbazing gevraagd wat dat nu weer is, zo’n APM-etje. Ik vertelde hem dat dat een Anti-Personeel-Mijn is. De reactie daarop was erg lachwekkend. De gehurkte agent kwam met een recordsprong omhoog en zijn macho imago had bij de agente een stevige deuk opgelopen…

Na advies van onze kant werd besloten om de Explosieven Opruimings Dienst (EOD) erbij te halen. Met trillende vingers werd door de agent een nummer ingetoetst. Hij vroeg om, op advies van een in camouflagekleren gestoken Generaal van de Koninklijke Luchtmacht, expertise van de EOD. De daaropvolgende reactie was nog indrukwekkender dan de recordsprong van de agent een paar minuten ervoor. Binnen enkele minuten zag het blauw van de zwaailichten en werd alles in de buurt van de tas afgezet. Er was zelfs sprake van het ontruimen van een aangrenzend flatgebouw. Op het advies van Andre werd dit niet uitgevoerd en werd de afhandeling van het geheel aan de EOD overgelaten.

Maar waarom waren wij nu eigenlijk naar Purmerend gekomen? Juist, om vis te vangen. Na drie kwartier vol spanning en lol vonden we het welletjes. Er moest vis in de boot komen. Maarten ving uiteindelijk nog een mooie snoek van 74 cm. Al met al een weekend om nooit te vergeten. Veel regen, weinig vis maar wel een heel bijzondere vangst. Een tas met vuurwapens! Nee, dat vergeet je je hele leven niet.”

Na het einde van het verhaal keek ik Herman aan. “Wellicht heb jij nog een gekke vangst gedaan”? “Nee”, zei Herman. “hier kan ik niet tegenop”.
De lerares bedankte ons voor de uitleg en het spannende verhaal.

 ’s Middags werd het een groot succes. De jeugd was blij met de gemaakte tuigjes en de ter beschikking gestelde hengels. Er werd zelfs vis gevangen. Het enthousiasme was erg groot onder de jeugd. En daar doe je het als vrijwilliger natuurlijk voor. De jeugd begeleiden is een erg leuke hobby en is voor iedereen een aanrader. Bij deze wil ik Herman dan ook bedanken om mij als vrijwilliger te benaderen.
Mocht u ook belangstelling hebben om de jeugd bekend te stellen en enthousiast te maken voor de hengelsport, bent u van harte welkom bij ons gezellige groep vrijwilligers van HSV Leeuwarden.

Cees Maan
Vrijwilliger Jeugd Afdeling
HSV Leeuwarden

PS. Dit is geen vissers Latijn, zie bijgevoegde foto’s.