De laatste meter door Martin Post

De nieuwste Playboy, het weerbeeld voor de komende dagen, de gevangen superkarper op het eheimzinnige water, de voermethode van de buurman of je eigen voermethodes.
Standaard onderwerpen die worden besproken tijdens de karpersessie. Onderlijnen en systemen is ook zo’ n onderwerp wat altijd om aandacht schreeuwt, vooral op momenten dat blanks zich opstapelen.
In deze serie wil ik jullie meenemen in de verschillende systemen, onderlijnen en de laatste meters van onze montage.

Karpersystemen: in de statische visserij zijn er twee systemen die we van elkaar kunnen onderscheiden; het zelfhaak systeem en het schuiflood systeem.
Het zelfhaak systeem is een systeem waarbij de onderlijn vastzit aan het zware lood wat meestal gewichten kent van 60 tot 140 gram. Doordat de onderlijn vastzit aan het lood wordt, na de aasopname, de haak direct geprikt op het lood, zonder dat de visser daarvoor hoeft aan te slaan. Vandaar de naam ‘zelfhaak systeem’.
Bij het schuifsysteem gebruik je een lood als werpgewicht en om je onderlijn op de bodem te houden. De lijn kan vrij door het lood heen glijden met aan het eind van je hoofdlijn de onderlijn. Bij de opname van het aas heeft de karper alle tijd en ruimte om weg te zwemmen en zal de karpervisser zelf moeten aanslaan om de vis te haken.

Persoonlijk gebruik ik in 99% van mijn visserij een zelfhaak systeem. Vaak vis ik op afstanden die beginnen op 40 meter en eindigen op 150 meter, en in Frankrijk zelfs 400 meter,waarvoor een directe prik en schrikreactie van groot belang is voor een goede beetregistratie.
Als je in deze gevallen met schuiflood vist zal een karper het aas veel te lang in haar bek houden zonder gehaakt te worden.
Op grote afstanden zal de registratie met een schuifloodsysteem immers miniem zijn waardoor het lang duurt voor de visser de aanbeet doorkrijgt. Mocht de visser de aanbeet doorkrijgen dan zal de karper zich in de meeste gevallen al van de onderlijn hebben ontdaan.
Een ander voordeel van het zelfhaak systeem is de directe inhaking die op dressuurwateren van groot belang kan zijn.
Bij schuiflood kan een vis ook op de korte afstanden te lang ‘spelen’ met je aas zonder een prik op te lopen, terwijl er bij het zelfhaak systeem en een korte onderlijn direct gehaakt wordt waardoor de karper ervandoor gaat.

Onderlijnen:na het systeem komt natuurlijk de onderlijnkeuze. Karperonderlijnen kunnen we verdelen in 3 categorieën genaamd; de soepele onderlijn, stijve onderlijn (stiffrig) en de combirig (combinatie van soepel en stijf).
De soepele onderlijn bestaat uit dynema en heeft meestal een lengte tussen de 10 en 30 centimeter. Dit materiaal gedraagt zich zeer natuurlijk in het water waardoor de vis het heel moeilijk kan waarnemen.
Ook gedraagt het aas zich heel natuurlijk aan de hair, waardoor het niet zal opvallen tussen de voerboilies. Een nadeel van deze onderlijn is dat hij snel in de knoop raakt tijdens het inwerpen. Daarom gebruik ik deze rig alleen als ik de onderlijn met een boot kan uitvaren of tijdens het kantvissen, dan is het met regelmaat een killer.
De stijve onderlijn (stiffrig) is een onderlijn die vanaf de wartel tot de haak zeer stijf is. Vaak wordt deze onderlijn gemaakt van fluorocarbon of speciaal nylon wat extra stijf is.
Doordat de onderlijn stijf is kan een karper hem zeer moeilijk uitspugen. De vis zal dan in paniek raken en wegzwemmen waardoor de vis zicht prikt.
Een ander voordeel van de stiffrig is dat je hem bijna niet in de knoop kan gooien.

De combirig is een onderlijn die de eigenschappen van bovengenoemde rigs combineert, de naam zegt het eigenlijk al. Het is een onderlijn die gemaakt is van een onderlijnmateriaal wat een stijve coating en een soepele binnenkern heeft.
Zelf gebruik ik meestal de Korda Hybrid hooklink en de Green Hornet van PB Products. Door bij de haak een klein stukje van de coating te verwijderen ontstaat er een soepel deel waardoor de haak zeer goed gaat indraait en een goede inhaking garandeert.
Een bijkomend voordeel is de anti -tangle eigenschap van deze onderlijn. Voor mij is dit in gooisituaties dan ook de meest gebruikte onderlijn.
Je combineert als het ware het beste van twee systemen.

Loodkeuze: de belangrijkste verschillen tussen lood zijn inlinelood en wartellood. Bij inlinelood loopt de hoofdlijn door het lood en bij wartellood verbind een externe wartel het lood via een clip met de hoofdlijn.
Wanneer je op modderbodems vist is een wartellood zeer geschikt omdat deze wegzakt in de modder maar door de afstand tussen het lood en de clip, de onderlijn niet meetrekt in de modder. Met zo’n montage blijft je aas op de modder liggen waardoor het aantrekkelijk blijft voor de karper. Een inlinelood zou je onderlijn teveel de modder intrekken waardoor een karper het ‘niet’ kan traceren.
In mijn visserij gebruik ik meestal inlinelood, omdat dit een snellere inhaking garandeert. Omdat ik bijna nooit op modderbodems vis komt dit lood hier prima tot zijn recht.
Vaak zit de wartel van de onderlijn in het inlinelood verankerd waardoor een zeer directe inhaking ontstaat, een niet te onderschatten voordeel op dressuurwater waar de kleinste details het verschil maken tussen blanken en vangen!

Haakkeuze: de keuze van de haak is een niet te onderschatten onderdeel. Door foute haakkeuzes worden vaak vissen verspeeld.
Haken kun je globaal in drie klasse ’s onderscheiden namelijk; de klauwhaak, de longshank en de ‘naamloos’ haak.

De klauwhaak is een haak met een korte steel en een naar binnen gebogen haakpunt. Deze haak is zeer geschikt voor zware drilomstandigheden omdat ze goed vult met vlees, waardoor een vis niet snel losschiet.
Meestal verleng ik deze haak met een stukje krimpkous zodat ze iets beter indraait.

De longshank is een haak met een lange steel en een smalle bocht. Door de lange steel draait deze haak zeer snel.
Op die manier is het voor een karper zeer lastig om deze haak uit te spugen. Vaak prikt de haak voordat een karper onraad kan bespeuren.
Let bij het gebruik van deze haak wel op dat je hem voldoende afgeschermd met een stukje krimpkous. Hierdoor zal de haak alleen voor in de bek haken en geen snij wondjes veroorzaken!!

De derde is een ‘naamloze’ haak die o.a. door Ashima word verkocht als C-887 en door Proline als Concept 5. Ze hebben een korte steel en een, vanaf de bocht, naar binnen gebogen haakpunt. Door deze haak te verlengen met een stukje krimpkous wat je naar binnen afbuigt, zal de haak voorin de bek haken waardoor verspelen tot een minimum wordt beperkt.
Een echte drilhaak. Afgelopen zomer ving ik op deze haak 54 karpers zonder er 1 te verspelen! Voor mij is dit dus een absolute winnaar gebleken.

Volgende keer In deel twee wil ik jullie meenemen in de onderwaterwereld van de karper en dieper ingaan op lijndressuur en hoofdlijnkeuzes....