SHIMANO WITVISTOTAALCLINIC 2007.

Ik was erg verheugd dat ik uitgekozen werd om deel te nemen aan Shimano Witvis Totaalclinic 2007.
Op 27 juli 2007 was ik na een lange reis om 08.30 aanwezig bij het clubhuis van de duikclub aan de Litshe Ham.

De vissers die aanwezig waren zijn niet de eerste de besten.

Allan Scothorne - Stok en match - slider.

Steve Ringer - Feeder in combinatie met pellets en boilies

Leo Wouters - Bolognese hengel

Cor Kraaij - Feeder - lange afstand.

Theo Hartogs - Match - slider.

En wij mochten hen het hemd van het lijf vragen en ik moet zeggen op alle vragen kwam ook een antwoord.

Onze groep begon voor mij heel goed, een witvisser die op de karpermanier op brasem vist.

Steve Ringer:

Als eerste mochten wij Steve Ringer bevragen. Steve vist daar voornamelijk op de zogenaamde “commercials”. Dit zijn afgesloten putten die voorzien zijn van een flink bestand aan karper en witvis.
Steve heeft op dit soort wateren menig grote wedstrijd gewonnen.

In het bijzonder het grondvoer en het aas hebben flinke ontwikkelingen doorgemaakt. Steve vist met grondvoer dat voornamelijk bestaat uit vismeel.
In combinatie met stevig ruikend voer gebruikt hij pellets, luncheon meat en mini-boilies als aas.
Het grondvoer is opvallend groen van kleur.
Het voer krijgt deze kleur doordat er algen in verwerkt zijn.
Volgens Steve is dit een kleur die van nature voorkomt in het water, de vis krijgt op deze manier niet zo snel argwaan.

De montage die hij gebruikt bij het feedervissen is geheel anders dan wij gewend zijn. Een veel gebruikte montage in Nederland is de zogenaamde schuivende lus waarin de wartel bevestigd wordt.
De vis krijgt op deze manier erg veel ruimte voordat deze de weerstand van de korf voelt.
In principe gebruikt Steve dezelfde montage er is echter een groot verschil, hij knoopt de lus zo klein dat er een zogenaamd “bolt rig” effect ontstaat.
In combinatie met de korte onderlijnen die Steve gebruikt zal de vis nadat deze het aas opgenomen heeft meteen gehaakt worden door het gewicht van de korf.

Steve wacht totdat zijn hengel bijna van de steun getrokken wordt.
De aanbeten zijn geweldig. Dit heeft alles te maken met het door hem gebruikte systeem.
Je zag regelmatig de top bewegen volgens Steve waren dat “liners”.
Pas nadat de beet helemaal doorzet haalt hij de hengel heel rustig naar achteren.
Het gebruik van dyneema is volgens hem bij deze manier van vissen totaal niet nodig.
De beten komen zo goed door en direct kontact voor de aanslag is niet nodig.
De vis heeft zichzelf immers al gehaakt. Voor ons was dit een openbaring.
Ik zal zeker gaan experimenteren met pellets en vismeel; hij vond dat verstandig en hoopte dat ik ook succes zou hebben het liefst uiteraard met zijn eigen voer "Ringer Baits".

De manier van drillen is ook erg verschillend van onze manier.
Wij hebben de neiging om de vis zo snel mogelijk naar het water oppervlak te krijgen door de hengel hoog te houden.
Steve doet dit anders; hij houdt zijn zachte 12 voets Antares feeder zijdelings geheel horizontaal. De vis blijft op deze manier langer onder water en ondervind op deze manier veel minder weerstand. Resultaat ….sneller vis in het net!

Theo Hartogs:

Vervolgens bezochten wij Theo Hartogs. Theo vist samen met Ton Ruijs voor het “Shimano match-team”.
Hij had een viertal matchhengels opgetuigd met een slider. Het waren behoorlijk zware pennen voorzien van een Flight wat ook nodig was vanwege de sterke wind die op dat moment over de Lithse ham woei.
Opvallend aan de montages van Theo was de afstand van de dobber ten opzichte van het bulklood.
Deze montage vraagt een uiterste balans van de pen, anders zal de hele montage voor geen meter gooien.
De pennen van Theo gooiden alle vier perfect! Ze waren alle geheel in balans.
Bovendien zorgen de flights die in de pen verlijmt zijn voor een perfecte vlucht. De beten dienden zich aan in de vorm van prachtige opstekers.

Leo Wouters:

Als laatste in het ochtenddeel zat Leo Wouters wij hadden al opgemerkt dat hij regelmatig grote vis aan het vangen was.
Met zijn artikelen had hij mij al nieuwsgierig gemaakt over de visserij met de "bolo".
Het is niet voor niets dat hij bekend staat als Nederlands beste promotor van het”bolo-vissen”.
Regelmatig stond de zeven meter lange Aspire krom!
Veel vissen konden de rode beweeglijk krullende mestpiertjes niet weerstaan.
Hij werpt met rustige vloeiende bewegingen en steeds komt de pen terecht waar hij het van te voren zegt.
Leo onderhield zijn stek op een zeer soepele manier met zijn werppijp die hij zelf heeft gemaakt.
Regelmatig wierp hij balletjes ter grootte van een ei in de buurt van de acht grams dobber.
Ook de typische bolo dobbers worden door Leo zelf gemaakt.
Wij hebben genoten van deze typische manier van vissen.
Ik ben van plan om het eens te gaan proberen alleen zijn de goede hengels erg duur en om zo maar eventjes te proberen of het bevalt is ook een nachtje slapen waard.

Op naar het diner de maaltijd was geweldig verzorgd en aan tafel kwamen de verhalen los.
Na de maaltijd terug naar het water om de laatste twee vissers met een bezoekje en vele vragen te vereren.

Cor Kraaij:

Cor is al jaren een vaste kracht in het Shimano witvis team. Cor liet de ons het het afstandsfeederen zien.
Hij had een viertal heavy feeders opgetuigd.

Met deze hengels haalde hij moeiteloos de 50 tal meter.
Ik weet ook wel dat vijftig meter niet echt ver is en in deze tijd de naam afstandfeederen niet mag dragen.

Toen Cor in het begin de aaskorf naar naar tachtig negentig meter knalde moest hij meer dan twintig tellen wachten voordat de spanning van de top viel.
Een beetje diep voor een vissessie in de maand juli vond hij, met met hem ook de andere vissers.
Cor wist regelmatig een brasem te vangen.

Wat mij opviel was de tegenstelling betreffende het materiaal van beide feedervissers.

Steve had twee zachte hengels opgetuigd met molens uit de 4000 serie voorzien van een nylon lijn.
Cor daarintegen had heavy hengels van minimaal 13 voet voorzien van molen uit de 6000 serie voorzien van dyneema met een dikke voorslag.
Aan het vangen van vis kon je geen touw vastknopen wat voor manier nu de beste was, beide heren vingen goed vis.
Engeland kent geen rivieren zoals wij die kennen ook grindgaten zoals de Lithse Ham komen maar sporadisch voor in de U.K.

Als laatste Allan Scotthorne:

Naast Cor zat “de Great” Allan Scotthorne inmiddels 5 maal Wereldkampioen!
Deze visser is werkelijk heel open en weet boeiend te vertellen.
Allan liet alle tuigen pennen en topsets zien.
Jammer genoeg was het water daar te ondiep om fatsoenlijk met de stok te vissen.
Om toch bij de vis te komen had hij een Shimano speedmaster match voorzien van een slider klaargelegd.
Ook dit keer was ik erg blij met ???? die door zijn relatie met een Amerikaanse heel goed Engels spreekt.

Verstaan gaat prima maar op de juiste manier de vragen stellen viel mij vies tegen.

De montage was totaal anders dan die van Theo. Allan laat de slider rusten op het bulkllood, dat bestaat uit een aantal grote loodhagels.
De hoofdlijn loopt hieronder een 75 cm door.
Op ongeveer 50 cm en net boven de wartel waaraan de onderlijn bevestigd zit, knijpt hij aantal kleine valloodjes.

De wind had hem de hele ochtend dwars gezeten hij kon daardoor zijn slider niet op de plek houden. Maar deze absolute topper beantwoordde een heleboel vragen.
Overal kreeg je antwoord op, over elastiek, topdelen, connectors, wagglers, sliders hengels etc.
Toen wij in de middag bij hem kwamen ging de wind liggen en in no time wist hij de eerste vis in het net te krijgen.
Door zijn grote klasse haalde hij in het laatste uur nog een tiental prachtige dikke brasems binnen.

Iedere witvisser die dit eens mee wil maken kan ik aanraden om de volgende keer mee te doen aan de prijsvraag die tot een uitnodiging kan leiden.