17 mei, de dag begint zo hij ook bij de wedstrijd zal eindigen, nat nat en nog eens nat.

Mijn paraplu is droog gebleven, stoer en dom bleef ik in de regen zitten vissen.

Ondanks de regen ben ik echt blij dat ik deze wedstrijd niet over heb geslagen.
Ik heb mij voorgenomen de gedachten maar weer eens bij het vissen zelf neer te zetten.

Het begon prima, het topje van de Sensashengel werd een stukje korter door onvoorzichtigheid.
Er weer elastiek inzetten ging niet ik heb altijd tijd nodig om het spul neer te zetten en de 45 minuten zijn daarvoor te kort.

Na enige #$%^%$# woorden dacht ik dat ik verschoond zou blijven van andere ellende.
Maar niet heus, omdat ik besloten had geen plu te gebruiken waren de pinkies een beetje nat geworden en iedere visser die met die kleine dingen vist wat er dan gebeurd.
De madendoos werd leger en leger, een halve liter kruipertjes kroop via de bak de vrijheid tegemoet.

Wat ik niet kon zien, maar Hans wel, was dat de uiteindelijke winnaars met de feeder op de Bonke zaten te vissen en daar tegen de overkant aan de vis gingen vangen.

Hans bleef de wedstrijd met de stok op de dertien meter lijn vissen wat hem de derde plek opleverde.
Vissen is niet alleen aas proberen te verdrinken maar ook zien wat er gebeurd, klasse verraadt zich nooit.

Zelf ging ik op 8 meter vissen, na wat gekloot met dieptes en haken kwam de kleinere vis.
Uiteindelijk, na wat geschuif met het bulklood, was de beloning voor het werken een bonusvis een dikke brasem die heel rustig aan 0.08 en een haakje 16 werd uitgedrild kon worden geschept.

Kijkend naar de uitslag, twee feedervissers op 1 en 2, Hans met de stok als goede wedstrijdvisser op 3 en ikzelf met de stok op 4 is het niet slecht gegaan.

Ik weet het; onderlinge wedstrijdjes zijn voor The Funn maar ja bloed kruipt waar het niet kan gaan en wedstrijdjes hoe klein dan ook moet je willen winnen.

De tegoedbon van de Fuik vindt zijn / haar weg wel weer richting water.
Mijne heren het was mij een waar genoegen en tot een volgende dan maar weer.

Douwe